Thursday, October 9, 2008

သန္းေခါင္ယံ

ကေျပာင္းကျပန္အိပ္မက္နဲ႔
လမ္းမ႐ွိတဲ႔လမ္းကို
ေျမပံုညႊန္းအတိုင္းတဲ႔ ...
သြားေနၾက.... ။

ဘယ္ေတာ့မွ ... ေရာက္ .. မွာ .. လဲ?

ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ထားသတဲ႔
ကိုယ္က်င့္တရားေတြပုပ္အဲ႔
စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔
အဲဒီမ်က္ကန္းေတြက
တေစၦေတာ့ေၾကာက္တယ္...။

အေယာင္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔
က်ိန္စာအတုေတြ႐ြတ္ဆို...
အဲဒီလိုနဲ႔
ငါတို႔ကမၻာႀကီး
ခရီးတစ္ပိုင္းတစ္စ
သုညက စဖို႔ေတာင္
အေမွာင္မွာ အိပ္ေပ်ာ္ၾကတုန္းေပါ့။ ။

3 comments:

ေကာင္းကင္ကို said...

ဒီကဗ်ာလည္း ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ။

thinzar said...

ငါတို႔ကမၻာႀကီး
ခရီးတစ္ပိုင္းတစ္စ
သုညက စဖို႔ေတာင္
အေမွာင္မွာ အိပ္ေပ်ာ္ၾကတုန္းေပါ့။

ေကာင္းလိုက္တာ စာသားေလးက..။

ခ်မ္းလင္းေန said...

သံုးေလးခါ ျပန္ဖတ္ၾကည့္တယ္။ေလာခ္ဂ်စ္ကယ္သင့္ကင္းေလးေတြပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေတြးၾကည့္သြားတယ္။
တို႔ေရႊျပည္ၾကီး
ခရီးဆံုးေရာက္ဖို႔ေတာင္
တစ္ကစလို႔ ေရတြက္ဖို႔ေတာင္
အိပ္ငိုက္ေနတာ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္။
စိတ္မရွိနဲ႔ေနာ္အကိုဆူးေရ။ ေတြးမိေတြးရာ ေတြးသြားတာပါ။ ေရးမိေရးရာေရးသြားေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္ေလးစားတဲ့ အကိုကဗ်ာေလး
ကၽြန္ေတာ္လူအႏၱတစ္ေကာင္ အေတြးေၾကာင့္ အေရာင္မေျပာင္းေစခ်င္ဘူးဗ်ာ။