Friday, November 25, 2011
Sunday, April 10, 2011
ဒီထက္ပိုၿပီး ဘာမွ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ႔ ကဗ်ာ
ဟန္ေဆာင္ၿပံဳးေနရတဲ႔
ပင္လယ္တစ္ေကာင္လို
ငါ့ကိုငါ မုန္းေနတယ္ ...။
ဒဏ္ရာေတြကို
အနက္႐ိႈင္းဆံုးမွာ သိုဝွက္ရင္း
တည္ၿငိမ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနခဲ႔ရ ...။
မုန္တိုင္းမေလးေရ .......။
ငါ့ရင္ခြင္မွာေတာ့
နင္ဟာ ....
ဝုန္းဒိုင္းႀကဲ နတ္သမီးေပါ့ ...။
လိႈင္းေတြ ခါတဲ႔အထိ
နာက်င္ရတာေတာင္
ငါ .....
နင့္ကို ခ်စ္သြားခဲ႔မိတယ္ ။ ။
Thursday, March 24, 2011
ျမန္မာ့အားကစား ကမၻာကို လႊမ္းေစရမည္
ဟိုတေလာက ELEVEN ဂ်ာနယ္မွာ ေဆာင္းပါးေလး တစ္ပုဒ္ဖတ္မိၿပီး စဥ္းစားမိတာေလး ေျပာပါရေစ။
ဒီလိုဗ် ...။
၂၀၁၁ ႏိုဝင္ဘာလမွာ SEA Games ဆိုတဲ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွအားကစားၿပိဳင္ပြဲႀကီး လာေတာ့မယ္ေလ။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံေတြဟာ အိုလံပစ္အားကစားနည္းေတြ မဟုတ္တဲ႔ ႐ိုးရာအားကစားနည္းေတြကို ထည့္သြင္းၿပီး ေရႊတံဆိပ္ေတြ ယူၾကတယ္တဲ့ဗ်။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ဆုမရႏိုင္တဲ႔ အိုလံပစ္အားကစားနည္းေတြကိုလည္း ျဖဳတ္ထားတတ္တယ္တဲ႔ဗ်။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံေတြက ႏိုင္ငံအလိုက္ ရပ္တည္မႈထိပ္ဆံုးေနရာကို ယူတတ္ၾကတယ္တဲ႔။
ထားပါေတာ့ ....။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ၂၀၁၁ မဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၁၃ SEA Games ကို ျမန္မာႏိုင္ငံက အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပမွာေလ။ အဲဒီအခါ က်ေနာ္တို႔လည္း ေရႊတံဆိပ္ေတြ ႀကံဖန္ယူဖို႔ လိုလာၿပီ မဟုတ္လား။ အဲဒါေၾကာင့္ ႐ိုးရာအားကစားနည္းျဖစ္မယ္ထင္တဲ႔ ဟာေလးေတြကို ဉာဏ္မွီသေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္ဗ်။
၁။ ေခါင္းအံုး႐ိုက္ၿပိဳင္ပြဲ
(ဝါးလံုးတန္းေပၚ တက္ၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေခါင္းအံုးနဲ႔ ႐ိုက္ရတာေလ။ ေအာက္က်သူအ႐ံႈး ...)
၂။ ေခ်ာတိုင္တက္ၿပိဳင္ပြဲ
(ဒါေတာ့ ျမင္ဖူးၾကမွာပါ ...)
၃။ပုဆိုးကြင္းစြပ္ အေျပးၿပိဳင္ပြဲ
(ႏွစ္ေယာက္တြဲ ၿပိဳင္ပြဲေပါ့ ... ဒါလဲ ျမင္တယ္မဟုတ္လား ...)
၄။ ထုပ္ဆီးတိုး ၿပိဳင္ပြဲ
( အသင္းလိုက္ အားကစားနည္းေပါ့ဗ်ာ ...)
၅။ ဇယ္ခံုၿပိဳင္ပြဲ
(လက္ေတာက္ခံုေပါ့ဗ်ာ ... စႏူကာနဲ႔ ဘိလိယက္ၿပိဳင္ပြဲကို ျဖဳတ္မယ္ဗ်ာ ... အမယ္ .. ခုေနာက္ပိုင္း လက္ေတာက္ခံုေတြကလည္း pool table ေတြလို က်င္းေျခာက္က်င္း ျဖစ္ေနၿပီဗ် ..)
၆။ က်ားထိုးၿပိဳင္ပြဲ
(ဒါလည္း အတူတူပဲေလ ... စစ္တုရင္ၿပိဳင္ပြဲကို ျဖဳတ္မယ္ ...)
ၿပီးေတာ့ ...
ျမန္မာေတြ ဆုမရႏိုင္မယ့္ အားကစားနည္းေတြကိုလည္း အရွက္မရွိ ျဖဳတ္ဖို႔ လိုမယ္ဗ်။ ခု လာမယ့္ အင္ဒိုနီရွား SEA Games မွာ သူတို႔ ဆုမရႏိုင္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီး ေဘာ္လံုးၿပိဳင္ပြဲကို ျဖဳတ္သလို က်ေနာ္တို႔လည္း အမ်ိဳးသားေဘာ္လံုးၿပိဳင္ပြဲကိုု ျဖဳတ္ထားဖို႔ လိုမယ္ :-)
ဒါပါပဲဗ်ာ...
က်ေနာ့္ စာကို ဖတ္မိတဲ႔ သူေတြကလည္း စဥ္းစားမိသမွ် ႐ိုးရားအားကစားနည္းေလးေတြကို ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ ...။ ။
Thursday, March 17, 2011
အတၱမ်က္ရည္
ေႏြဦးရာသီ တဲ႔ ...
အာရပ္ကမၻာမွာ
အာဏာရွင္ေတြကို
ဆႏၵျပလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔
ျဖဳတ္ခ်ေနသလိုမ်ားလား ...?
သူ႔ကို ခ်ုဳပ္ကိုင္ အုပ္စိုးခ်င္တဲ႔
လူသတၱဝါေတြကို
ကမၻာႀကီးက ဆႏၵျပေနတယ္ ...။
ပ်က္စီးျခင္း၊ ေပ်ာက္ဆံုးျခင္း၊
ေသဆံုးျခင္း၊ ....ျခင္း၊ ... ျခင္း ...
မ်က္ရည္ေတြ ... မ်က္ရည္ေတြ ...
လူေတြ ငိုေနတယ္ ...။
ဟုတ္တယ္ ...
ကမၻာႀကီးလည္း ငို ... ေန ... တယ္ ...။
က်ေနာ္တို႔ “လူသား”ေတြ
အတၱစိတ္ေတြ ေလွ်ာ့ၾကရမယ္ ...။
ကမၻာႀကီး
ျပန္ ...
စိမ္း .. လန္း .. ပါ .. ေစ ...။ ။
(ဂ်ပန္ ငလ်င္ ... သို႔ ...)
Friday, March 11, 2011
အရည္မရ အဖတ္မရမ်ား
၁။ လတ္တေလာ က်ေနာ့္ ေန႔စဥ္အလုပ္
မနက္တိုင္း သတင္းစာဖတ္၍ ရယ္ေမာျခင္း
(ရယ္ေသာသူ အသက္ရွည္၏တဲ႔ ... လိုက္လုပ္ၾကည့္ပါလား ....။)
၂။ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးဆိုသည္မွာ
(က) လတ္တေလာတြင္ စာေပစိစစ္ေရးလုပ္ငန္းသည္ ၎အစည္းအေဝးသို႔ ေရာက္ရွိေနျခင္း
(ခ) လိမ္ထားသည္မ်ားကို ထပ္မံအတည္ျပဳျခင္း
(ဂ) အစီအစဥ္ ရွိမရွိဟူေသာ အဆိုမ်ားကို ေနာင္လာမည့္ အစိုးရသစ္ဝန္ႀကီးမ်ားကမဟုတ္ပဲ မၾကာခင္ ႏႈတ္ထြက္ရေတာ့မည့္ လက္ရွိအစိုးရ ဝန္ႀကီးအေဟာင္းမ်ားက ျပန္လည္ရွင္းလင္း၍ ကတိမ်ားေပးေနျခင္းေၾကာင့္ ဟာသလႊတ္ေတာ္ ျဖစ္ေနျခင္း
၃။ မွ်ေဝျခင္း
(၁၁.၃.၂၀၁၁ ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာမွ ေခါင္းႀကီး ...)
သတင္းစာေစာင္ေရ ေန႔စဥ္ သံုးသိန္းေက်ာ္၊ တစ္လလွ်င္ ကိုးသန္းေက်ာ္ႏွင့္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ေစာင္ေရ တစ္သန္းေက်ာ္ ျဖဳန္းတီးလ်က္ရွိ
ျမန္မာ ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား၊ အသိဗဟုသုတမ်ား၊ ေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ားကို ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားနည္းတူ မျပည့္မဝ ရရွိခံစားႏိုင္
(က်ေနာ္က မ်က္လံုးမေကာင္းဘူး ...။)
၄။ ခ်င္းအမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္
(သိဘူးေလ ... ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ခ်င္းေတြပဲ ေတာင္းေနတာပဲ ... တျခားျပည္နယ္၊ တိုင္းေတြမွာ လိုေလေသးမရွိ ျပည့္စံုေနလို႔ ျဖစ္မွာေပါ့ ...။)
Tuesday, March 8, 2011
ဘာမွမသိလိုက္ရတဲ႔ ဂ်ာနယ္လစ္
သိၾကားမင္းက ျမန္မာ့အလင္းဖတ္ၿပီး ေခါင္းခါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ေရွ႕မွာ ရွိေနတဲ႔ တာဝတႎသာ သတင္းေထာက္ကို ေျပာတယ္ ...
“ဟဲ႔ ... ျမန္မာျပည္မွာ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးက တစ္ရက္ကို ခဏေလးလုပ္လုပ္ၿပီး ရက္ေတြ ၾကာလွပါလားဟဲ႔ ... အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ မင္းနဲနဲ သြားစံုစမ္းစမ္း ...”
“Yes , Boss”
တာဝတႎသာသတင္းေထာက္လည္း Harry Potter ဇာတ္ကားထဲကလို ေဖာက္ကနဲ ေပ်ာက္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းပဲ လႊတ္ေတာ္ခန္းမထဲက က်ိဳင္းႀကီးေရွ႕မွာ ဘြားကနဲ ေပၚလာတယ္ ...
“ဟဲ႔ .. ပလုတ္တုတ္”
စာရြက္ထဲက စာသားကို အပီအျပင္ ဖတ္ျပဖို႔ျပင္ေနတဲ႔ လႊတ္ေတာ္နာယကႀကီး လန္႔ေအာ္တယ္ ...
“ဟင္” “ဟာ”
လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြထဲကလည္း ကၽြတ္စီကၽြတ္စီနဲ႔ အသံေတြ ထြက္လာတယ္။ အိပ္ငိုက္ေနတဲ႔ အမတ္ေတြလည္း မ်က္လံုးပြတ္ၿပီး အံ့ဩသြားၾကတယ္။ ေနာက္မွ လႊတ္ေတာ္နာယကႀကီးက သတိဝင္လာၿပီး ...
“ဟဲ႔ .. လႊတ္ေတာ္ထဲကို ဘယ္သတင္းေထာက္မွ ေပးမဝင္ပါနဲ႔ဆိုတာ မင္းက ဘယ္လိုေရာက္လာတာတုန္း ... လံုၿခံဳေရးေတြ ဘာလုပ္ေနတာလဲ”
“ငွဲ ငွဲ ငွဲ ... က်ဳပ္ကို ဘယ္လံုၿခံဳေရးကမွ တားလို႔မရဘူးဗ် ... က်ဳပ္က သာမန္လူ႔ျပည္က ဂ်ာနယ္လစ္မဟုတ္ဘူး .. တာဝတႎသာသတင္းေထာက္ဗ် .. သိၾကားမင္းက ျမန္မာျပည္မွာ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝး ဘာေၾကာင့္ၾကာေနရလဲဆိုတာ ေမးခိုင္းလို႔ လာေမးတာ .. ကဲ .. လႊတ္ေတာ္နာယကႀကီး ရွင္းစမ္းပါဦးဗ် ...”
လႊတ္ေတာ္နာယကႀကီး ေတြေဝသြားတယ္ …။ ၿပီးမွ မ်က္မွန္ကိုခၽြတ္ ေခါင္းရမ္းရင္း ...
“က်ဳပ္လည္းမသိဘူးဗ် ... ေနဦး .. ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌႀကီးမ်ား သိမလားမသိဘူး ... သြားေမးၾကည့္ပါလား ...”
အဲဒီေတာ့ တာဝတႎသာသတင္းေထာက္လည္း ရွာေမးရေတာ့တာေပါ့ ...
“.........?”
“ဘာေတြ လာေမးေနတာလဲ .. သမၼတမလုပ္ရလို႔ တင္းေနတယ္ေနာ္ .. က်ဳပ္လည္းမသိဘူး .. သြားဗ်ာ ... သိခ်င္ရင္ သမၼတႀကီးကိုသာ သြားေမးေပေတာ့ ...”
တာဝတႎသာသတင္းေထာက္လည္း မိန္႔မိန္႔ႀကီး အိပ္ငိုက္ေနတဲ႔ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း၊ ဘာေဟာင္း ညာေဟာင္း လက္ရွိသမၼတ အသစ္ခ်ပ္ခၽြတ္ႀကီးကို သြားေမးရတယ္ ...
သူကေတာ့ ျပတ္တယ္။ တစ္လံုးတည္း ေျဖတယ္ ...
“မသိဘူး”
ျပတ္ကေရာ ...။
အဲဒါနဲ႔ တာဝတႎသာသတင္းေထာက္လည္း ေခါင္းေျခာက္ၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာနဲ႔ သိၾကားမင္းကို အစီရင္ခံစာ တင္လိုက္တယ္ ...
“သိၾကားမင္းႀကီးခင္ဗ်ား .. ျမန္မာျပည္က လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝး ဘာေၾကာင့္ ၾကာေနရသလဲဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံ သမၼတႀကီးေတာင္ မသိရတဲ႔အတြက္ သိၾကားမင္းႀကီးလည္း မသိခ်င္ပါနဲ႔ေတာ့လို႔ အစီရင္ခံ တင္ျပလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ား ...”
ျပတ္ကေရာ ... ။ ။
Wednesday, December 29, 2010
အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႔ အိပ္မက္
ေဆာင္းရာသီရဲ႕ ဝင္သက္ထြက္သက္တိုင္း
ႏွင္းေတြလို ... အလြမ္းေတြ စြတ္စိုတယ္ ...။
ၾကာခဲ႔ပါၿပီေလ ...
ေဆာင္းခိုငွက္ေတြလို
ငါမေျပးပုန္းခဲ႔ပါဘူးကြယ္ ...
မင္းထားခဲ႔တဲ႔ တံခါးဝမွာ
သံေခ်ာင္းေလးလို တိတ္ဆိတ္
ငါအိပ္ေနလိုက္ေတာ့တယ္ ...။
ေျပာျပစရာ ပံုျပင္ေတြလည္း
အိပ္ရာဝင္ကုန္ၾကၿပီဆိုေတာ့
ျပကၡဒိန္ေတြပဲ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု
ခ်ိတ္ဆြဲျပေနလိုက္တယ္ .......။
ကဲ ...
Happy New year! ။ ။
Saturday, December 4, 2010
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိသြားတဲ႔ ကဗ်ာ
မင္းတို႔ကို ထမ္းထားရတာ
ငါ မေလးပါဘူးလို႔ ... ေအာ္ဟစ္ရင္း
ပင္လယ္ဟာ က်န္ရစ္တယ္။
လိႈင္းေတြကေတာ့ တဝုန္းဝုန္းနဲ႔
ပင္လယ္ကို ထားၿပီး
ထြက္ေျပးေနၾကတုန္း .....။
အဲဒီမွာ ....
ငါ စဥ္းစားေတာ့တာပဲ ....။
ေဟး .... ေကာင္မေလးေတြေရ ....။
ငါဟာ ...
လူမဟုတ္ဘူးကြဲ႕
တကယ္ေတာ့ ...
ပင္လယ္ႀကီး တစ္ခုပါ .....။ ။
Thursday, November 18, 2010
Eleven ကေတာ့ Eleven ပါပဲ
SUNDERLAND FREEZE CHELSEA
UNITED STUNNED BY VILLA &
ARSENAL ADVANCE TO GRAB THEIR HOPE
အဲဒါကေတာ့ ေနာက္ဆံုးထုတ္ First Eleven ဂ်ာနယ္မ်က္ႏွာဖံုးက စာသားပါ
ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ စာလံုးေတြ အေရာင္ခြဲၿပီး ႐ိုက္ထားတာပါပဲ
အေရာင္ခြဲထားတဲ႔ စာလံုးေတြခ်ည္းပဲ ျပန္ေရးမယ္ဆိုရင္ ဒီလိုရပါတယ္ ...
SU FREE
UNITE &
ADVANCE TO GRAB THE HOPE
လို႔ ဖတ္လို႔ ရပါတယ္ ...... က်ေနာ္ကေတာ့ ဘာသာျပန္သိပ္မကၽြမ္းက်င္ပါဘူး ...
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ ခုလို ဘာသာျပန္ေပးပါတယ္ ...
ေဒၚစု လြတ္ၿပီ...
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြကိုဖမ္းဆုပ္ကိုင္ႏုိင္ဖို႔ အေသးစိတ္ေပါင္းစည္းပါ စုစည္းပါ
Eleven ကေတာ့ Eleven ပါပဲ ....
ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ္ရပ္အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ဂုဏ္ယူစြာ အားေပးလိုက္ၾကပါစို႔ .......။ ။
(ေနာက္ဆက္တြဲ ......)
ခုမွ ေကာ္နက္ရွင္ေကာင္းလို႔ en2mm7@gmail.com ရဲ႔ အကူအညီကို ယူလိုက္တာကေတာ့ ဒီလိုရပါတယ္ .....
skinny: free
en2mm7: EN2MM:(adj) ၁။ (က) လြတ္လပ္ေသာ။ ပြင့္ေသာ။ ရွင္းေသာ။ လြတ္ေသာ(မၿငိေသာ)။ လြတ္ၿငိမ္းေသာ။(v) လြတ္လပ္(adv) အခမဲ့
skinny: unite
en2mm7: EN2MM:(v) ေပါင္းစည္း
skinny: advance
en2mm7: EN2MM:(n) ခ်ီစစ္။ ခ်ီတက္ျခင္း။ တိုးဝင္လာမႈ။ ျပန္႔ပြားလာမႈ။ တိုးပြားမႈ။ တိုးတက္ လာမႈ။ တိုးတက္မႈ။ ႀကိဳတင္ေပးေငြ။ စရန္။ တိုးေပးမႈ။ တိုးတက္မႈ။
skinny: grab
en2mm7: EN2MM:(vt,vi) လုယူသည္။(n) လုယူျခင္း။(v) လုယူ
skinny: hope
en2mm7: EN2MM:(n) ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္။(vt,vi) ေမွ်ာ္လင့္သည္။ အားထားသည္။(v) ေမၽွာ္လင့္
grab ကိုေတာ့ က်ေနာ္ကုိယ္တိုင္ သိဖူးတာက ဆုပ္ကိုင္ျခင္း ဖမ္းဆုပ္ျခင္းပါပဲ ....။ ကိုယ္တိုင္ပဲ ဘာသာျပန္ၾကည့္လိုက္ၾကပါေတာ့ဗ်ာ။
Thursday, October 21, 2010
လက္ေဆာင္
ႏွင္းဆီပန္းေတြပါ ...
လြင္ျပင္တစ္ခုလံုး စိမ္းလန္း
လြင္တီးေခါင္ေတာင္ စိုေျပလို႔ ...။
အေျဖဆိုတာကလည္း
တြက္ရင္းနဲ႔ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတတ္တာမ်ိဳး .....။
ခ်စ္တဲ႔ ကမၻာေျမႀကီးက
ပစ္စရာမရွိေအာင္ လွပလြန္းေတာ့
သူမ်ားေတြအတြက္ မနာလိုဘူး
ဆူးေတြ အၿပိဳင္းအ႐ိုင္း ဖူးပြင့္သြားတယ္ ...။ ။
အသစ္မေရးျဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီဆိုေတာ့ .. ခု ရြာျပန္ေရာက္ေနတုန္း ဟိုးတုန္းက စာအုပ္အေဟာင္းၾကားက ကဗ်ာစာရြက္အေဟာင္းေလး ျပန္ေတြ႕တာနဲ႔ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ေရးထားတာလား .. ကူးထားတာလား မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ကူးထားရင္ေတာ့ ေရးတဲ႔လူကို အၿမဲ ကူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ေရးထားတာပဲ ျဖစ္မွာပါ။ တျခားမွာ ေတြ႔ဖူးရင္ ေျပာသြားေပးၾကပါ။
ေျပာရဦးမယ္ .. ခု က်ေနာ္တို႔ ရြာမွာ အင္တာနက္ရေနၿပီ။ အဲဒါေၾကာင့္ ခု ရြာကေန တင္ေပးလိုက္တာပါ။ ပံုတင္ဖို႔ အခက္အခဲ ရွိလို႔ ပံုေတာ့ မပါေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကဗ်ာေလးပဲ ဖတ္သြားၾကပါေတာ့။ ေနာက္လည္း ပံုမွန္ အသစ္ေတြ ေရးၿပီး တင္ေပးေနမွာ ျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း သတင္းေကာင္း ပါးလိုက္ပါတယ္ အရပ္ကတို႔ေရ ...။
Sunday, September 5, 2010
မိုးပ်ံပူေဖာင္း

“ မိုးပ်ံပူေဖာင္းလိုေကာင္ !”
က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက လူတစ္ေယာက္ကို ဆဲခ်င္ရင္ အဲဒီလို ဆဲတတ္ပါတယ္။
“ မင္းဟာကလဲကြာ ... အဲဒါ ဆဲတာလား ? မိုးပ်ံပူေဖာင္းဆိုတာ မိုးေပၚကို ျမင့္ျမင့္တက္ေနတဲ႔ အရာေလကြာ ... မင္းဆဲတာက ခ်ီးက်ဴးသလို ျဖစ္ေနၿပီ ...”
က်ေနာ္ ေမးမိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္ ...
“ မင္းဘာသိလို႔လဲ ... မိုးပ်ံပူေဖာင္းဆိုတာ သူ႔အစြမ္းသတၱိနဲ႔သူ မိုးေပၚကို တက္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ... အထဲမွာ ေလထက္ေပါ့တဲ႔ ဓါတ္ေငြ႔တစ္ခုခု ထည့္ထားလို႔ မဟုတ္လား ...”
“ ေအးေလ ... အဲေလာက္ကေတာ့ ကေလးေတာင္ သိတယ္ ...”
“ ေအး ... အဲဒါ မိုးေပၚတက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးကြ ... ေလေပၚ ေပါေလာေပၚေနတာ ... မင္းစဥ္းစားၾကည့္ ... ေလာကႀကီးမွာ သူလိုကိုယ္လို ေလထဲမွာ မေနႏိုင္ပဲ ေလေပၚေပါေလာေပၚေနရေလာက္ေအာင္ ေပါ့ရႊတ္ေနတဲ႔ေကာင္က ဘယ္ကလာၿပီး အသံုးက်ေတာ့မွာလဲ ... ဒီၾကားထဲ ေလႏွင္ရာ လႊင့္လႊင့္ သြားတတ္ေသးတယ္ ... မဟုတ္ဘူးလား ...”
အင္း ... သူဆဲတာလဲ ဟုတ္သလိုလိုပဲေနာ္ ...။ ။
Saturday, August 28, 2010
တခါတခါ အခ်စ္ဆိုတာ

တန္းစီထားတဲ႔ လူေတြထဲ မၾကည့္ပါနဲ႔ ...
ဟိုး ... ေနာက္ဆံုးမွာေတာင္
ကိုယ္က ရပ္ခြင့္မရွိတဲ႔ ဘဝပါ ....။
စိုက္ၾကည့္ေနတဲ႔ လူေတြထဲ မရွာပါနဲ႔ ...
ဟိုး ... ေခ်ာင္ထဲကေတာင္
ကိုယ္က ေမွ်ာ္ခြင့္မရွိတဲ႔ ဘဝပါ ....။
ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ္သိလို႔
မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး
မင္းနဲ႔ ေဝး ... ရာ ...... ထြက္ ....... ေျပး .......
အား !!! ဘယ္လိုမွ မရပါဘူး ....။
ခ်စ္ျခင္းနတ္သမီးေလးေရ ....
ဖြင့္မေျပာတဲ႔ အခ်စ္ကလည္း
အခ်စ္တစ္ခုပဲ မဟုတ္လားကြယ္ ....
ေသခ်ာပါတယ္ .... တိတ္တိတ္ေလးေပါ့ .......။ ။
Sunday, August 22, 2010

ကၽြန္ေတာ္ေရးထုတ္လိုက္တဲ႔ စာအုပ္ေၾကာင့္ အေတာ္ေလး ပြက္ေလာ႐ိုက္သြားပါတယ္။ ကဲ႔ရဲ႕သံေတြ၊ ႐ႈတ္ခ်မႈေတြ၊ ေတြေဝမႈ၊ အံ့ၾသမႈ၊ နားမလည္ႏိုင္မႈေတြ ဆူညံသြားပါတယ္ ...
“အဓိပၸာယ္မရွိဘူး ... ဒါ စာေပ ဒႆနကို အေရာင္ဆိုးတာပဲ ...”
“ဘယ္လိုႀကီးလဲဟ ... ဒီေကာင္ အ႐ူးလား? ”
တခ်ိဳ႕ကက် ဘာေျပာရမွန္း မသိေအာင္ကို ျဖစ္သြားၾကပါတယ္ ...
“ ......... .......... ...........”
သြက္သြက္လက္လက္ရွိတဲ႔ ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ အေတာ္ေလး သည္းညည္းခံထားရတဲ႔ မ်က္ႏွာထားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို လာေမးပါတယ္ ...
“ ဒီစာအုပ္ကို ဘာရည္ရြယ္ခ်က္၊ ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထုတ္လိုက္တယ္ဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္?”
ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တိုတိုပဲ ျပန္ေျဖခဲ႔ပါတယ္ ...
“က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ အရမ္းလိုအပ္တဲ႔ အရာေတြကို ေရးထုတ္လိုက္တာပါ ...”
ဂ်ာနယ္လစ္လည္း မႈန္ကုတ္ကုတ္နဲ႔ ျပန္လွည့္ထြက္သြားတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စာအုပ္ထဲမွာ ညီမွ်ျခင္းေတြက လြဲလို႔ ဘာမွ ေရးမထားပါဘူး ။ ။
Monday, August 16, 2010
မီးျပတိုက္ရဲ႕ အလြမ္းသီခ်င္း

လိႈင္းေတြ တသီတတန္းနဲ႔ဆိုေတာ့
ငါ့ ရင္ခြင္ အကန္းကလည္း
ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ကို ေငးလို႔ .....။
ငါက ဘယ္မွ မသြားခဲ႔သလို
သူကလည္း ဘယ္မွ မသြားခဲ႔ဘူး ...
အစကတည္းက ...
ငါ့တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား
ပင္လယ္တစ္ကမ္း ေကာင္းကင္တစ္ခုစာ
ေဝးခဲ့ၾကၿပီးသားပါ။
ေကာင္မေလးေရ ...
ငါက မုတ္သံုေျပာင္းျပန္နဲ႔ ေကာင္ပါ
စိတ္ေတြက ေလႏွင္ရာ လႊင့္လြန္းတယ္ ...။
ခုေတာ့လည္း ...
ငါ့အိပ္မက္ေလးကို လြတ္ခ်ထားလိုက္ၿပီ ...။
ေတးမသီေတာ့တဲ႔ ငွက္ကေလးလို ...
ဟိုး .... ခပ္ေဝးေဝးကို
ပ်ံ ... သန္း .... ရင္း .......
ေနတတ္သလို ေနဖို႔ .......။ ။
Wednesday, August 11, 2010
သူငယ္ခ်င္းေရ .. ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက .........
စာကိုယ္
ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကေလး ခါရာ ေနမထိ ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနေလသည္။ အေၾကာင္းကေတာ့ သူ႔သခင္ ေႏြဆူးလကၤာ အပ်င္းႀကီး၍ ဘာစာ ဘာကဗ်ာမွ မေရးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကေလး ခါရာ ေရရြတ္လိုက္သည္ .....
“ေတာက္ ! ဒီလူ အပ်င္းႀကီးၿပီး ဘာစာမွ မေရးပဲနဲ႔ အေဟာင္းႀကီးကို အသစ္လိုလိုနဲ႔ ျပန္တင္ထားတာ သူမရွက္ေပမယ့္ ... ငါ ရွက္တယ္” (မွတ္ခ်က္။ ။ တစ္ခါတည္းပါ။ အရင္တင္ထားတဲ႔ ကံၾကမၼာအတုက အေဟာင္းႀကီးဗ်။ ဘာမန္႔မွ မရလို႔ အသစ္လိုလို ျပန္တင္ထားတာ ... ဟီး ဟီး)
ထိုစဥ္ ....
ေဖာက္ကနဲ အသံႏွင့္အတူ ခါရာ့ေဘးသို႔ နတ္တစ္ပါး ေပၚလာေလသည္။
“ ..... ..... ..... ..... ”
ခါရာ။ ။ “ဟင္ ... နင္ ... နင္ ဘယ္လို ေရာက္လာတာလဲ? သူ သူ .. ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္လာၿပီလား?”
ထို ကိုယ္ေစာင့္နတ္မေလး၏ အမည္မွာ ဗာေဒ ျဖစ္ပါသည္။ ခါရာ့သခင္ ေႏြဆူးလကၤာ၏ သူငယ္ခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္ကို ေစာင့္ရေသာ ကိုယ္ေစာင့္နတ္မေလးျဖစ္ပါသည္။
ဗာေဒ။ ။ “ဘာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ? မေရာက္ပါဘူးဟာ”
ခါရာ။ ။ “ဟင္ ... ဒါဆို ... နင္က ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ? ေလယာဥ္နဲ႔လား?”
ဗာေဒ။ ။ “ဟဲ႔ ... နတ္ဟဲ႔ နတ္ ... ဘယ္က ေလယာဥ္စီးစရာ လိုမွာလဲ”
ခါရာ။ ။ “ေအး ... ဟုတ္သားပဲ ... ထားေတာ့ဟာ နင္လာတာ ဘာကိစၥလဲ?”
ဗာေဒ။ ။ “ေအာင္မယ္ ... နင့္ဆီကို ငါက ကိစၥမရွိပဲ လာရမွာလား?”
ခါရာ။ ။ “ေအး ... အဲဒါေတာ့ ဟုတ္တယ္ ... ဒါဆို ဘာကိစၥလဲ?”
ဗာေဒ။ ။ “ငါ့သခင္မရဲ႕ ေမြးေန႔ နီးၿပီေလ ... အဲဒါ နင့္သခင္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ တစ္ခုခု ေရးရေအာင္ လာသတိေပးတာ”
ခါရာ။ ။ “အဲဒါ ငါသိတယ္ ... သတိလည္း ရတယ္ ... ခက္တာက နင့္သခင္မက ငါ့သခင္ကို စကားမေျပာဘူးဟ ... အဲဒါေၾကာင့္ ငါ့သခင္က ေရးရခက္ေနတယ္ ”
ဗာေဒ။ ။ “ေအး ... ဟုတ္တယ္ ... ဒါေပမယ့္ ... မေရးလို႔ မရဘူး ... ေရးကို ေရးရမယ္ ... အဲဒါ နင့္မွာ ဘာအႀကံရွိလဲ?”
ခါရာ။ ။ “ဒီလိုလုပ္ ... အရင္ဆံုး နင့္သခင္မက ငါ့သခင္ကို စကားေျပာေအာင္ လုပ္မယ္ အဲဒါမွ ငါ့သခင္က နင့္သခင္မကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ တစ္ခုခု ေရးလာလိမ့္မယ္”
ဗာေဒ။ ။ “ေအးဟ ... အဲလိုပဲ ႀကိဳးစားၾကည့္တာေပါ့”
ထို႔ေနာက္ ခါရာႏွင့္ ဗာေဒတို႔သည္ အိပ္မက္နတ္သမီးထံ သြားေရာက္၍ ဗာေဒ၏သခင္မအား အိပ္မက္တစ္ခုခု ေပးရန္ စီစဥ္ၾကေလသည္။
အိပ္မက္နတ္သမီး။ ။ “ဘယ္လို အိပ္မက္မ်ိဳး ေပးေစခ်င္လဲ?”
ဗာေဒ။ ။ “ေႏြဆူးလကၤာနဲ႔ ပတ္သက္တာ တစ္ခုခုေပါ့”
အိပ္မက္နတ္သမီး။ ။ “အင္း အင္း ... ဟုတ္ၿပီ ... ဒီေန႔ည ေပးလိုက္မယ္”
(ဘယ္လို အိပ္မက္လည္းေတာ့ က်ေနာ္လည္း မသိဘူး။ သူကလည္း ေျပာမျပဘူး သတ္ခ်င္သတ္ပစ္လိုက္လို႔ ျပန္ေျပာတယ္ဗ် :-)
ဤသို႔ျဖင့္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ........
သူငယ္ခ်င္း။ ။ “ .............. ............ ”
ေႏြဆူးလကၤာ။ ။ “ ............... ............ .........”
သူတို႔ အရင္အတိုင္း သူငယ္ခ်င္း အစစ္မ်ား ျပန္ျဖစ္သြားၾကေလသည္ ...။
ထို႔ေၾကာင့္ ေႏြဆူးလကၤာက ထိုသူယ္ခ်င္းမေလးအတြက္ ဤဝတၱဳအား ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေရးေပးလိုက္ေလသည္။
ၿပီးပါၿပီ ..................
ဒန္ တန္႔ တန္ ...........။ ။


