Showing posts with label Tag. Show all posts
Showing posts with label Tag. Show all posts

Wednesday, February 3, 2010

ေရးေပးပါ


ေမအိရဲ႕ တက္ဂ္ ေလးပါ။ ကေလးျပန္လုပ္ၾကမလား ဆိုလို႔ က်ေနာ္ ကေလးလည္း ျပန္လုပ္ထားတယ္။ လူႀကီးလိုလဲ ေရးလိုက္ပါတယ္။ အေပၚက ငါးတန္းကေလးလို ေတြးၿပီး ေအာက္က အခုအရြယ္ကို ေရးထားတာပါ။

(၁) ကိုယ့္ကို ဒီလို ေခၚၾကတယ္ …
- ေဟ့ေကာင္
- ေဂါက္ေၾကာင္

(၂) အဝတ္အစားအေပၚ ကိုယ့္ သတ္မွတ္ခ်က္က …
- အျဖဴအစိမ္းကလြဲၿပီး အကုန္ ဝတ္ခ်င္တယ္
- လူျဖစ္ေနလို႔ ဝတ္ရတာ (တခ်ိဳ႕ ေခြးေလးေတြ ေၾကာင္ေလးေတြကို အဝတ္ ဝတ္ေပးထားရင္ အားႀကီး အညင္ကပ္တယ္)

(၃) အႀကိဳက္ဆံုး စားစရာနဲ႔ ေသာက္စရာ …
- ေရခဲမုန္႔ နဲ႔ စေတာ္ဘယ္ရီလက္ေဖ်ာ္
- ေကာက္ညႇင္းေပါင္းနဲ႔ အေၾကာ္ ေသာက္စရာကေတာ့ ဟဲဟဲ

(၄) အႀကိဳက္ဆံုးပစၥည္း …
- ေဘာ္လံုးကန္ဖိနပ္ ေကာင္းေကာင္း
- ေဘာ္လံုးကန္ဖိနပ္ ေကာင္းေကာင္း (ခုထိ မပိုင္ေသးဘူး)

(၅) လိုခ်င္တဲ႔ လက္ေဆာင္ …
- ႀကိဳးမဲ႔ ကြန္ထ႐ိုးကား
- အေမရိကန္သမၼတရာထူး (အိုဘားမားကမ်ား စိတ္႐ူးေပါက္ၿပီး လာေပးရင္ ေကာင္းမွာပဲ)


(၆) အႀကိဳက္ဆံုး ဇာတ္ကား …
- ပါဝါရိန္းဂ်ား
- Johnny English

(၇) အႀကိဳက္ဆံုး ဟာသဇာတ္ေကာင္ …
- ႂကြက္ ဂ်ယ္ရီ
- တာယာပြႀကီး

(၈) အႀကိဳက္ဆံုး စာေရးဆရာ …
- ဘိုဘို (မင္းေဇာ္)
- ဆုျမတ္မြန္မြန္ (တစ္အုပ္မွ မဖတ္ဖူးဘူး ဒါေပမယ့္ ဟဲဟဲ)

(၉) အခိုက္ဆံုး စာအုပ္ …
- မင္းလူ (ဦးမင္းလူ ေကာင္းမႈ ကဗ်ာစာအုပ္)
- ေမာင္သာရ (က်ဥ္တုပ္ခံဝံ႔ မခံဝံ႔)

(၁၀) အခ်စ္ဆံုးသူ ရွိရင္ …
- (……) ေပါ့
- တားတားက ငယ္ေသးတယ္ေလ အဲဒါေတြ စဥ္းစားေသးဘူး (ေျပာင္းျပန္ေရးမိတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္)

(၁၁) ရင္အခုန္ဆံုး အခ်ိန္ …
- ဆရာမက တစ္ေယာက္ခ်င္း စာေမးမယ္ ဆိုတဲ႔ အခ်ိန္
- ေအာထားတဲ႔ ေဘာ္လံုးပြဲကို ထိုင္ၾကည့္ေနတဲ႔ အခ်ိန္

(၁၂) ဘဝဆိုတာ …
- Life
- သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းေတြနဲ႔ ဘြဲ႕ရၿပီးတဲ႔အခါ Unseen ေတြခ်ည္း ေျဖဆိုရတဲ႔ စာေမးပြဲေပါ့

(၁၃) စိတ္တိုရင္ ဘာလုပ္ …
- သီခ်င္း အက်ယ္ႀကီး ဖြင့္ပစ္တယ္
- အဲဒီေန႔က နဲနဲ မ်ားသြားတယ္

(၁၄) အႀကိဳက္ဆံုးသီခ်င္း …
- ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေလး (ေလးျဖဴ)
- မီးေဘးေရွာင္လို႔ မေလာင္ခင္ တားၾကပါ

(၁၅) ဝါသနာ …
- ေဘာ္လံုးကန္တာ
- တစ္ ႏွစ္ သံုး အလံုးမ်ား

(၁၆) မီးခြက္ေစာင့္ ဘီလူးနဲ႔ ေတြ႕ရင္ ေတာင္းမယ့္ဆု …
- ဘယ္ေတာ့မွ အ႐ိုက္မခံရပါေစနဲ႔
- ေလာင္းတိုင္းေအာင္၊ ထိုးတိုင္းေပါက္၊ တြက္သမွ်ကြက္တိ ျဖစ္ပါေစသား

(၁၇) လက္ဆြဲေဆာင္ပုဒ္ …
- ရိုးရိုးက်င့္ ျမင့္ျမင့္ႀကံ
- ေနရာတိုင္းလည္း မ႐ိုးသားနဲ႔၊ အမ်ားႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ရင္လည္း အမ်ားႀကီး ဆံုး႐ံႈးႏိုင္တယ္

(၁၈) အိပ္ေရးပ်က္ရတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းက …
- အိမ္စာေတြ မၿပီးလို႔
- ခ်န္ပီယံလိဂ္ေတြ ညနက္တယ္ေလ

(၁၉) ခ်စ္သူကို ဆိုျပခ်င္တဲ႔ သီခ်င္း …
- အသံမေကာင္းဘူး ေျပာမွာ ေၾကာက္တယ္
- တိတ္စမ္းပါဟာ နင့္အသံဆိုးႀကီးနဲ႔

(၂၀) ေျပာျပခ်င္တဲ႔ ဟာသတိုေလး …
- ၂၀၁၀ ေလာက္က် လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ သံုးရာေလာက္ ျဖစ္မယ္တဲ႔
- လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္က လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ ၅ က်ပ္ကြဲ႔ သား႐ို႕ သမီး႐ို႕ ရဲ႕ (သုေမာင္ ေရးနည္းေလ)

ေမအိက လူလည္လုပ္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြက် ကေလးျပန္လုပ္ခိုင္းၿပီး သူက် ငါးတန္းကေလးေတြ ေရးတဲ႔ဟာေတြနဲ႔ ၿပီးသြားပါတယ္။ သူ႔ကိုလည္း ကေလးျပန္လုပ္ခိုင္းပါမယ္။ ေရးေပေတာ့ ေမအိေရ။ ။

Saturday, October 10, 2009

စိတ္လိုလက္ရ ေအာ္ဆိုျဖစ္ေသာ သီခ်င္းမ်ား

ရြာျပန္ေတာ့မလို႔ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာဖို႔ လာပါတယ္ ဆိုမွ တက္ဂ္ထားတာနဲ႔ ေတြ႔ေနရတယ္။ ရြာျပန္မွာက ၾကာမွာဆိုေတာ့ ႏွင္းေဟမာ ရဲ႕ တက္ဂ္ကို ခ်က္ခ်င္းပဲ ေရးေပးရင္း တလက္စတည္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။

က်ေနာ္က အဆိုေတာ္႐ူးဆိုေတာ့ အားအားရွိ သီခ်င္းေတြပဲ ေအာ္ဆိုေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆိုျဖစ္တဲ႔ သီခ်င္းေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးေပါ့။ ပ်င္းတဲ႔အခါ ေအာ္ဆိုတယ္။ သခ်ၤာတြက္တဲ႔ အခါ ေအာ္ဆိုတယ္။ မူးတဲ႔ အခါ ေအာ္ဆိုတယ္။ ႀကံဳတုန္း က်ေနာ့္ ႐ိုက္ေပါက္ အေၾကာင္း ေျပာျပဦးမယ္။ တခါက က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း အေဖ ဆံုးလို႔ အသုဘအိမ္မွာ ထံုးစံအတိုင္း သခ်ၤာတြက္ၾကပါတယ္။ ဖဲ႐ိုက္တာကို ေျပာတာေနာ္ :-) ေသာက္လိုက္ ႐ိုက္လိုက္ မိုးအလင္းဆိုေတာ့ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေတာ့ က်ေနာ္ မွန္ပါၿပီ။ ဖဲေလးႏို္င္ေတာ့ စိတ္ထိန္းမရေတာ့ပဲ က်ေနာ့္ဗီဇအတိုင္း အားလံုးကို ေမ့ၿပီး သီခ်င္းေအာ္ဆိုလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ရွိသမွ်လူ အကုန္ အံ့ၾသတိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းက သတိေပးမွပဲ က်ေနာ္ အသိျပန္၀င္သြားတယ္။ အဲလိုကို ႐ူးတာ ... ႐ိုက္ေပါက္ ... သူမ်ား အသုဘ အိမ္မွာ သီခ်င္းေအာ္ဆိုတဲ႔ေကာင္။

က်ေနာ္က ေရာ႔ခ္ ခေရဇီဆိုေတာ့ ဆိုတတ္တဲ့ သီခ်င္းေတြကလည္း IC ရဲ႕ သီခ်င္းေတြပဲ မ်ားပါတယ္။ အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြကိုေတာ့ နားပဲ ေထာင္တတ္္ပါတယ္။ မဆိုတတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္စိတ္ထဲကပါၿပီး အၿမဲ ေအာ္ဆိုေနတတ္တဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ ေလးျဖဴရဲ႕ ထြက္ေပါက္ သီခ်င္းပါပဲ ....
ဆူးေတာထဲ ေရာက္သြားတဲ႔ ငါ့ရဲ႕ ညခရီး ေရွ႕သို႔ မတိုးႏိုင္တဲ႔ အထိ ...
႐ံႈ႕ခ်တဲ႔ မ်က္လံုးနဲ႔ မင္းကို ၾကည့္ခ်င္သလား အျပစ္တို႔ မေတြ႔ႏိုင္တဲ႔ အဆံုး ....
ဘာကို ရွာရွာမရတယ္ .... အားလံုးဟာ ပိတ္ဆို႔ဆဲ ....
ထြက္ေပါက္မ်ား ပိတ္ကာထားတယ္ ... မိုးလင္းသြားလည္း ဘာထူးလဲ ...

ၿပီးေတာ့ ၾကယ္စင္မ်ားရဲ႕လမ္း ....
ရွင္သန္လာခဲ႔ၾကရ ... ရွည္ၾကာတဲ႔ ဂတိမ်ားၾကား ...
နာက်င္စြာ ေျခာက္လန္႔ခဲ႔တဲ႔ ဒီညေတြရဲ႕ၾကား ......
နာက်င္စြာ ေက်ာခိုင္းခဲ႔တယ္ .... ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရယ္
(အဲဒီေနရာေရာက္ရင္ က်ေနာ္ နာနာက်င္က်င္ ေအာ္ဆိုတတ္ၿမဲပါ)။

ေနာက္တစ္ပုဒ္က ေလးျဖဴရဲ႕ ဧရာ၀တီညမ်ား ...
ဧရာ၀တီရဲ႕ စကားေျပာသံ ... ရင္ခုန္ေနတဲ႔ သက္ရွိ ျမစ္တစ္စင္း
နာက်င္စြာနဲ႔ ညည္းတြားသံ ဒီအခ်ိန္မွာ မင္းၾကားသိႏိုင္ပါေစ ...
အတိတ္ေတြ မေပ်ာက္ကြယ္ပါ ... အသက္ရွင္ ျမစ္ေရလိုစီး ...
ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ... အနာခံ ေပးဆပ္ျခင္း .....
ဧရာ၀တီညမ်ား .... စီးဆင္း ......
(အဲဒီသီခ်င္းကို က်ေနာ္ တင္ဖူးပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္)။

ေရးရရင္ေတာ့ ကုန္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ ဂစ္တာတီးရင္း က်ေနာ္ မွန္လာၿပီဆို ဘာကိုမွ ဂ႐ုမစိုက္ပဲ ေအာ္ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ထူးအိမ္သင္ေရးၿပီး မြန္းေအာင္ဆိုခဲ႔တဲ႔ ... အေရးႀကီးၿပီ ညီေနာင္ အေပါင္းတို႔ ... ေသြးစည္းကာ ညီေစ ညီၾကစို႔ ... ငါတို႔ရဲ႕ သမိုင္းတစ္ေခတ္ကို ငါတို႔ ေသြးနဲ႔ ေရးခဲ႔သည္ ... ေသြး သစၥာနဲ႔ ျပဳခဲ႔သည္ ဆိုတဲ့ အဆံုးသတ္တိုက္ပြဲ သီခ်င္း။

ေနာက္ က်ေနာ္ ရႊတ္ေနာက္ေနာက္ ေရးထားတဲ႔ လူႀကီးလာမည္ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္း ...
လူႀကီး လာပါမယ္ ... ပန္းအိုးေတြ ထားထားပါ ...
လူႀကီး လာပါမယ္ ... အမိႈက္ေတြ လွဲထားပါ ...
လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းမ်ား .. ေဆးေတြ သုတ္ၿပီးပလား ...
လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္မ်ား သိမ္းေလ ... သိမ္းၾကပါ ...
လူႀကီး မ်က္စိေနာက္မယ္ ... လမ္းေတြ ရွင္းထားပါ ...
(အဲဒီသီခ်င္းကို ေနာက္ႀကံဳရင္ က်ေနာ္ အရင္ကလိုပဲ ျခင္ေထာင္ခ် အသံသြင္းၿပီး တင္ပါ့မယ္)။

ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေျပာရရင္ က်ေနာ္ေအာ္ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေတြက ခံစားခ်က္ ရွိရင္ ရွိသလို ေျပာင္းလဲတတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ႏွလံုသားရွိတဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္ ခ်စ္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါဆိုလည္း ႏူးညံ့တဲ႔ အခ်စ္သီခ်င္းေလးေတြ ညည္းေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြကိုေတာ့ မေရးေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ေတာ္ၾကာ ဒီေကာင္ ႐ုပ္ၾကမ္းႀကီးနဲ႔ ႏြဲ႕ ေနျပန္ၿပီလို႔ ေျပာခံရမွာ ေၾကာက္လို႔ပါ။ ႏွင္းေဟမာေရ ဒီေလာက္ပဲေနာ္။ အခ်ိန္မရလို႔။ ေက်နပ္ေပးၾကပါ။ မေက်နပ္လည္း ေက်နပ္ေပးၾကပါ။ (ဒါေတာင္ အမ်ားႀကီးျဖစ္သြားတယ္)။

ကဲ ခု .. ဒုတိယပိုင္း အစီအစဥ္ျဖစ္တဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ျခင္း အစီအစဥ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ရြာျပန္ေတာ့မွာေၾကာင့္ အြန္လိုင္း ေလာကနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ပါမယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေရးျခင္း ဘေလာ့ဂ္ လည္ျခင္းမ်ားကို ေခတၱ ရပ္နားထားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ျပန္လာမွာပါ။ တစ္လၾကာရင္ၾကာမယ္။ တစ္သက္လံုးၾကာခ်င္လည္း ၾကာႏိုင္ပါတယ္။ အေပၚက Tag ပို႔စ္နဲ႔ လိုက္ေအာင္ ေရးရရင္ ေဟမာေန၀င္း သီခ်င္းလိုေပါ့ဗ်ာ။
ဘယ္အခ်ိန္ ေသမွာကို ႀကိဳမသိၾကတဲ႔ ဘ၀မွာ ...
ႀကိဳတင္ေရးထားတဲ႔ ႏႈတ္ဆက္သီခ်င္း ....။
ခြဲခြာေနရတဲ့ အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာ က်ေနာ္ ေသခ်င္လည္း ေသသြားႏိုင္တယ္ေလ။ အနိစၥ အၿမဲမရွိတဲ႔။ ေကြးေသာလက္ မဆန္႔မီ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးမီေပါ့။ အဲဒါမ်ား ေသရင္ နင္ဘယ္လို ျပန္လာမွာလဲလို႔ ေမးခ်င္တယ္ မဟုတ္လား။ က်ေနာ္ျပန္လာမွာပါ။ ေသရင္ေတာင္ ေနာက္ဘ၀က် ေရာက္ေအာင္ ျပန္လာခဲ႔ပါ့မယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေလာကႀကီးကို ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္ ..........။ ။

Sunday, September 6, 2009

အႀကိဳက္ႏွစ္သက္ဆံုး ဘေလာ့ဂ္ ၅ ခု

ေခါင္းစဥ္က မိမိ အႀကိဳက္ႏွစ္သက္ဆံုး သြားလည္ေနက် ဘေလာ့ဂ္ ၅ ခုႏွင့္ ဘာေၾကာင့္ ထိုဘေလာ့ဂ္မ်ားအား ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရသလဲ တဲ႔။ ၀က္၀ံေလး ႐ိႈ႕တာ အဲ တဂ္ တာေလ။ ေျပာရရင္ေတာ့ အစျပဳ ႐ိႈ႕သူ သက္တန္႔ခ်ိဳ ႏွင့္ ထပ္၍ ပင့္ေပးသူ ၀က္၀ံေလး လို႔ သိရပါတယ္။ ရပါတယ္ .. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မီးေဘးေ႐ွာင္ မေလာင္ခင္တား သီခ်င္းေလး ညည္ရင္း ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။
ဘေလာ့ဂ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္ဖူးသလို ေရာက္သမွ် ဘေလာ့ဂ္တိုင္းကိုလည္း ႀကိဳက္ပါတယ္။ မႀကိဳက္ဘူး၊ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ မရွိပါဘူး။ ရွိလည္း မေျပာပါဘူး ( ဟဲ ဟဲ ေနာက္တာ ... တကယ္ really ဂယ္ ရွိဘူး )။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ဘာမွ မဟုတ္လို႔ ဘယ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါကိုမွ အထင္ မေသးရဲပါဘူး။ ထားပါေလ ... မျဖစ္မေန ေရးရေတာ့မယ္ ဆိုမွေတာ့ အဲဒီထဲကမွ အႀကိဳက္ဆံုးလို႔ ထင္ရတဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ ၅ခု ကို ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ... ...

(၁) http://taryarminwaimemorial.blogspot.com ပါ။ အသစ္ သိပ္ၿပီး မတင္ေပမယ့္ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ ဘယ္ႏွစ္ခါ ျပန္ဖတ္ဖတ္ ႐ိုးမသြားတဲ႔ စာေတြ ရွိေနတဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေပါ့။

(၂) http://aungway.blogspot.com ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ရဲရဲေတာက္ ကဗ်ာဆရာႀကီး ေအာင္ေ၀းပါ။ သူရဲ႕ ကဗ်ာ ေ၀ဖန္ေရးစာအုပ္ေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္သိမ္းပါတယ္။ ေလဆန္မွာ ျမွားတန္းလန္းနဲ႔ ပ်ံသန္းရဲတဲ႔ ငွက္သာ မနက္ျဖန္အတြက္ ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ႔၊ ကဗ်ာဆရာဆိုတာ စင္ၿပိဳင္ အစိုးရတစ္ရပ္ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ႔ ကဗ်ာဆရာႀကီး ေအာင္ေ၀း ပါ။

(၃) http://manorhary.blogspot.com ပါ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႀကိဳက္ၾကမယ့္ ဘေလာ့ဂ္ပါ။ အစ္မ မေနာ္ဟရီ ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ကိုေတာ့ ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳက္ရလဲဆိုတာကို ေထြေထြထူးထူး ၫႊန္းစရာ လိုမယ္ မထင္ပါဘူး။

(၄) http://chaweimahn.myanmarbloggers.info ပါ။ ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး) ဆိုတာ လက္ရွိ Mandalay Icon မဂၢဇင္းရဲ႕ အယ္ဒီတာပါ။ အေရးအသား ေကာင္းတဲ႔ စာေရးသူတစ္ေယာက္ျဖစ္တာေရာ၊ မႏၱေလးဆိုတဲ႔ သံေယာဇဥ္နဲ႔ပါ အၿမဲ ေရာက္ျဖစ္တဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ပါ။

(၅) http://ahuntphonemyat.wordpress.com ကလည္း တကယ္ သြားၾကည့္သင့္တဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခုပါ။ သူလုပ္ေနတဲ႔ DVB က အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ အစီအစဥ္မွာမ်ား က်ေနာ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို ၫႊန္းမလား ဆိုၿပီး သြားသြား မ်က္ႏွာ ျပရတာေလ (ဟီးဟီး ေပါရဲလိုက္တာေနာ္ ... ဒီေလာက္ ခ်ာတူးလန္ေနတဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ကိုမ်ား DVB က ညႊန္းရဦးမတဲ႔)။

ကဲ ေရးၿပီးပါၿပီ။ ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳက္ရလဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔ေတြက အင္တာနက္ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိခင္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ဖူး ႀကိဳက္ဖူးတဲ႔ စာေရးဆရာေတြ မို႔လို႔ပါပဲ။
၀က္၀ံေလးေရ ... ကိုေႏြဆူးႀကီးက အၾကည္ေတာ္ေရးတဲ႔ လူလည္ႀကီးမ်ား ရြာကလားလို႔ လာမေအာ္နဲ႔ေနာ္။ ဆရာေသာ္တာေဆြ ဘာသာျပန္တဲ႔ ေဘာ့ပရစ္တီးေလာက္လည္း လူလည္ မက်တတ္ပါဘူး။ (အဲဒီစာအုပ္ ဖတ္ဖူးလား၊ ရွာဖတ္ႀကည့္ၾကပါ၊ အရမ္းေကာင္းၿပီး ရယ္ရတယ္။ ဤကား- ေၾကျငာခ်ပ္။ ။) ဆင္ေ၀ွ႔ရန္ေရွာင္တဲ႔။ အဓိပၸါယ္ ဘာမွန္း မသိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ျပႆနာဆင္ႀကီး အေ၀ွ႔မခံရေအာင္ ေ၀ါင္ေ၀ါင္ေရွး ေ၀းေ၀းက ေရွာင္ပါ၏။
တကယ့္ သက္ရွိ ဆင္ကိုသာ အေ၀ွ႔ခံလိုက္ ခ်င္ပါတယ္။ မေတာ္တဆ တစ္ခုခု အေရးမွားသြားရင္ မရွိမဲ႔ ရွိမဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အျမင္မၾကည္ ျဖစ္သြားမွ ဘယ္သူမွ မလာတဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ဘ၀နဲ႔ ငုတ္တုပ္ႀကီး ရွင္ေနရမွာ ေၾကာက္ပါတယ္။ ။

Tuesday, August 25, 2009

ဉာဏ္စမ္း (အေျဖ)

လာေျဖၾကတဲ့သူေတြကိုေရာ မေျဖေတာင္ ဖတ္ေပးသြားတဲ႔ သူေတြကိုပါ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။ ေမးခြန္းေလးေတြက သိပ္မခက္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္စိုးရိမ္တာက ဘာေမးခ်င္တာလဲ နားမလည္မွာကိုပါ။ ခုေတာ့ ေမးခြန္းကို နားလည္တဲ႔ အျပင္ မေမသူက တစ္ခုမွန္ၿပီး ကိုကိုေမာင္ ပညာရွိႀကီးက ႏွစ္ခုေတာင္ မွန္ေအာင္ ေျဖလိုက္လို႔ ငါ ေမးခြန္းထုတ္တတ္ၿပီကြ ဆိုၿပီး ၀မ္းသာရပါတယ္။ ( စာေမးပြဲရာသီက်ရင္ စေပါ့႐ိုက္ၿပီး လုပ္စားရမယ္ ... ငွဲ .. ငွဲ ...)

နံပါတ္(၁) အေျဖကေတာ့ ...
ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးအနားမွာ ရွိတဲ႔ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕နဲ႔ ေတာင္ႀကီးေပၚမွာ ရွိတဲ႔ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ပါ။
မေမသူက ျမစ္ႀကီးနားမွန္ၿပီး ကိုကိုေမာင္က ႏွစ္ခုလံုးမွန္ပါတယ္။ မေမသူေျဖတဲ႔ အင္းေလးက ၿမိဳ႕ မဟုတ္ပါဘူး။ အင္းနာမည္ပါ။ အဲဒီမွာ ရွိတဲ႔ ၿမိဳ႕နာမည္ကလည္း ေရႊေညာင္ပါ။ (ေရႊေညာင္လား ေညာင္ေရႊလား မကြဲပါ။ သိသူေျဖေပးခဲ႔ပါ။) ေနာက္ ကိုကိုေမာင္ေျပာတဲ႔ ေရနံေခ်ာင္းကိုလည္း စဥ္းစားမိပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေရနံေတြက ေျမႀကီးေအာက္မွာ ရွိေနလို႔ မ်က္စိနဲ႔ အလြယ္တကူ မျမင္ရတဲ႔အတြက္ ခ်န္ထားခဲ့တာပါ။

နံပါတ္(၂)အေျဖကလည္း ကိုကိုေမာင္ မွန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ‘က’ငယ္လို႔ စဥ္းစားၿပီး သူက ‘က’ေလးလို႔ ေျဖပါတယ္။ သူေျဖသလိုပါပဲ .... ဂငယ္ရွိသလို ဃႀကီး ရွိပါတယ္။ နငယ္ရွိသလို ဏႀကီး ရွိပါတယ္။ လ ရွိသလို ဠႀကီး ရွိပါတယ္။ ကႀကီးကေတာ့ ညီေပ်ာက္ေနတဲ့ အစ္ကိုလို မ်က္ႏွာငယ္ေနသလို ကၽြန္ေတာ္ ခံစားရပါတယ္။

နံပါတ္(၃) ကေတာ့ ကိုကိုေမာင္ ေျဖထားတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားထားတာ နည္းနည္း လြဲသြားပါတယ္။
အေျဖကေတာ့ ႐ိုး႐ိုးေလးပါပဲ ... ျမ၀တီမင္းႀကီး ဦးစဆီမွာ နာရီရွိေနလို႔ပါပဲ။ နာရီရွိေၾကာင္း ေျပာခ်င္တဲ႔အတြက္ လုပ္ႀကံဇာတ္လမ္းေလး ဖန္တီးၿပီး ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ဇာတ္လမ္းကိုက အျဖစ္မွန္မဟုတ္တဲ႔အတြက္ ကိုကိုေမာင့္အေျဖကို မွားတယ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ မရပါဘူး။ သူစဥ္းစားတာလဲ ေကာင္းပါတယ္။
ျမ၀တီမင္းႀကီး ဦးစဆီမွာ နာရီရွိေၾကာင္း အေထာက္အထား ျပစရာကေတာ့ ၁၈၃၆ ခုႏွစ္ထဲမွာ ခရစ္ယာန္သာသနာေရး ကိစၥကို စံုစမ္းဖို႔ အင္း၀မွာ တစ္လၾကာ ေနထိုင္သြားတဲ႔ အေမရိကန္ ႏွစ္ျခင္း သာသနာျပဳဆရာ မယ္လကြန္ ( Malcom) ေရးသားခဲ႔တဲ႔ စာထဲမွာ ျမ၀တီမင္းႀကီး ဦးစအေၾကာင္း ခုလိုပါ ပါတယ္။
“သူသည္ ေရႊပိန္းခ်အစ္တစ္ခုကို ယူ၍ သူရထားေသာ အဂၤလိပ္လုပ္ ပစၥည္းမ်ားကို ျပပါ၏။ ထိုအထဲတြင္ မင္းႀကီး မဟာဗႏၶဳလ မက်ဆံုးမီက သူ႔ထံပို႔ေသာ နာရီတစ္လံုး ပါေလသည္။”

အေျဖေတြကို ၿပီးေအာင္ စိတ္ရွည္ရွည္ဖတ္ေပးတဲ႔ အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္။ ။

Sunday, August 23, 2009

ဉာဏ္စမ္း

ငွက္ငယ္ေလး Tag ထားလို႔ ေရးစရာရွိေနတဲ႔ ဉာဏ္စမ္းကို ေမးလိုက္ပါဦးမယ္။ ေပ်ာ္စရာ ေမးခြန္းေလးေတြပါ။ ေခါင္းႀကီးသံုးၿပီး အတင္း မစဥ္းစားၾကပါနဲ႔။ အိုင္က်ဴတက္စ္ ေမးခြန္းႀကီးေတြ ေမးတတ္ေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ မေတာ္ပါဘူး။ ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ႔ မီးငယ္ ဉာဏ္စမ္းပေဟဠိလို ခပ္ေနာက္ေနာက္ ေမးခြန္းေလးေတြပါ။

(၁)
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိတဲ႔ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြထဲမွာ နာမည္နဲ႔ အရမ္းလိုက္တဲ႔ ၿမိဳ႕ႀကီးႏွစ္ၿမိဳ႕ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရသေလာက္ေပါ့။ ဒီထက္လည္း ပိုခ်င္ပိုမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားထားတဲ႔ အေျဖနဲ႔ မတူရင္လည္း မွန္ေနတယ္ဆိုရင္ မွန္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ကဲ ဘာၿမိဳ႕ေတြလဲ?

(၂)
ျမန္မာအကၡရာ ဗ်ည္း ၃၃ လံုးထဲမွာ ေပ်ာက္ေနတယ္ထင္ရတဲ႔ အကၡရာတစ္လံုးရွိပါတယ္။ အမွန္ကေတာ့ ပါကိုမပါတာပါ။ တီထြင္တဲ႔ ပညာရွိေတြ ေမ့က်န္ရစ္တာလား၊ ေသခ်ာမထည့္ခဲ႔တာလားေတာ့ မသိဘူးဗ်။ ဟီးဟီး ။ အဲဒီအကၡရာမပါေတာ့ ရွိေနတဲ႔ အကၡရာေလးတစ္လံုးဟာ မ်က္ႏွာငယ္ေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ ကဲ ဘယ္အကၡရာ ျဖစ္မလဲ?

(၃)
အင္း၀ေနျပည္ေတာ္မွာ ဘႀကီးေတာ္ဘုရားလက္ထက္က ျမ၀တီမင္းႀကီး ဦးစ ရွိပါတယ္။ တစ္ရက္မွာ နာရီေမာင္းတီးတဲ႔သူဟာ အခ်ိန္နဲနဲလြဲသြားပါတယ္။ အဲဒီေခတ္က အခ်ိန္သိနည္းက ေရဖလားႀကီးထဲမွာ ေရဖလားအေသးေလးတစ္လံုးကို အေပါက္ေဖာက္ၿပီး ထည့္ထားပါတယ္။ ဖလားအေသးေလးထဲကို ေရအျပည့္၀င္ၿပီး နစ္သြားရင္ နာရီေမာင္းတစ္ခ်က္တီးရပါတယ္။ အၾကမ္းဖ်င္း တစ္နာရီေလာက္ရွိမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ သတ္မွတ္ပါတယ္။ မွတ္ကေရာ ... ဟီးဟီး။ အဲလို အခ်ိန္နဲနဲ လြဲသြားတာကို ျမ၀တီမင္းႀကီး ဦးစ သိသြားလို႔ အဲဒီမင္းခ်င္း အဆဲခံရပါတယ္တဲ႔။ ကဲ ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္တာ ျမ၀တီမင္းႀကီး ဦးစဟာ ဘယ္လိုမ်ား အခ်ိန္လြဲတာ သိသြားပါလိမ့္?
သမိုင္းစာအုပ္ေတြ လွန္မရွာၾကနဲ႔ဦးေနာ္။ ဘယ္ထဲမွာမွ မပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဟာကၽြန္ေတာ္ ေလွ်ာက္ေတြးထားတာ။ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္လည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္အေျဖေပးရင္ေတာ့ သမိုင္းကို အေျခခံၿပီး ေပးပါ့မယ္။ ယုတၱိရွိရွိေလးေပါ့ ... ဟီးဟီး။

ကဲ ငွက္ငယ္ေလးေရ ... ေက်နပ္တယ္ေနာ္။ လာတဲ႔သူ အေပါင္း ကၽြန္ေတာ္႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္ စဥ္းစားထားသမွ်ကို ကူၿပီး အုန္းစားေပးၾကပါဦး။

Tuesday, December 16, 2008

ကၽြန္ေတာ္သိေသာအခ်စ္ဆိုသည္မွာ

ကိုရဲရင့္နီ tag လိုက္တဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေလးကိုက ကၽြန္ေတာ္သိေသာအခ်စ္ဆိုသည္မွာ တဲ႔။ အဲဒီေတာ့ လြယ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ပဲ ေရးရမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အမ်ားႀကီးမွ မသိတာ။
ဒီေနရာမွာ အခ်စ္ဆိုတာကို ၅၂၈ ဆိုတဲ႔ အခ်စ္ေမတၱာကို ဖယ္ထားလိုက္ရေအာင္။ ဘာလို႔လဲဆို အဲဒီအေၾကာင္းက သပ္သပ္ေျပာမွ ေကာင္းမွာကိုး။ ၁၅၀၀ အခ်စ္နဲ႔ ေရာေထြးၿပီး ေျပာလို႔ မေကာင္းပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီစာစုမွာေျပာမယ့္ အခ်စ္အေၾကာင္းဆိုတာ ဦးေက်ာ္ဟိန္းတို႔၊ ဦးခ်စ္ေကာင္းတို႔ ဆိုသလို ေအးျမတဲ႔ ၅၂၈ ခ်စ္ေမတၱာမဟုတ္ပဲ မီးလိုပူတဲ႔ ၁၅၀၀ အခ်စ္ကို ေျပာတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေယာက္်ားေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိၿပီဆိုရင္ ရယူပိုင္ဆိုင္လိုျခင္းတစ္ခုပဲ ႐ွိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္ျခင္းနဲ႔ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီစကားလံုးက ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မ႐ွိေတာ့တဲ႔ေနာက္မွ လွလွပပေလး ေျဖသိမ့္တဲ႔ စကားလံုးလို႔ပဲ ထင္ပါတယ္။ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ Plan B ေပါ့ဗ်ာ၊ ဟဲ ဟဲ။
ခ်စ္မိၿပီဆိုရင္ေတာ့ ပထမဆံုး ရယူပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရဖို႔ ႀကိဳးစားၾကမွာပါပဲ။ အခက္အခဲ အတားအဆီး တစ္ခုခု ႐ွိေနမွသာ အဲဒီစကားလံုး လွလွေလးကို သံုၿပီး ကြဲသြားၾကတာ။ သူတို႔ရဲ႕ အခ်စ္ခရီးလမ္းႀကီးက ေျဖာင့္ျဖဴးေနမွေတာ့ အလကားေနရင္း စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္ၿပီးေတာ့ ခ်စ္မေနဘူး။ စာေရးဆရာလိုလို၊ ကဗ်ာဆရာလိုလို အ႐ူး ႏွစ္ပိုင္းတစ္ပိုင္းေတြေတာ့ မသိဘူးေပါ့ဗ်ာ။
ရည္းစားမ်ားတဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္သံုးစကားေလး တစ္ခြန္း႐ွိတယ္။ ဘယ္ပညာ႐ွိ ေျပာခဲ့တာမွ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ သူ႔ဟာသူ ထြင္ထားတာေနမွာ။ လူတစ္ေယာက္မွာ အခ်စ္စစ္ သံုးဆယ့္ေျခာက္ခါ ေပၚသတဲ႔။ သူ႔အတြက္ေတာ့ ဟုတ္မွာေပါ့။ သံုးဆယ့္ေျခာက္ခါမဟုတ္ပဲ သံုးရက္ေျခာက္ခါ မဟုတ္ကံေကာင္း။ အဲဒီလို အခ်စ္ကို ကစားစရာလို သေဘာထားေနသူေတြအတြက္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္က ေျပာလို႔ကို မရေတာ့တာ။
႐ွိတ္စပီယားရဲ႕ ႐ိုမီယို ဂ်ဴးလိယက္ လို အခ်စ္မ်ိဳး၊ ဒ႑ာရီထဲက ႐ွင္ေမြ႔ႏြန္း မင္းနႏၵာ လို အခ်စ္မ်ိဳး အျပင္မွာ တကယ္မ႐ွိဘူးလို႔ေတာ့ မေျပာရဲပါဘူး။ ႐ွိေတာ့႐ွိမယ္၊ အင္မတန္႐ွားလိမ့္မယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ လူဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သာ အခ်စ္ဆံုးပဲဗ်။
ဆရာမင္းခိုက္စိုးစန္ရဲ႕ ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ကြဲပက္လက္လမ္းဆံု ထဲကလိုေပါ့။ သူ အင္မတန္ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ႔ ေကာင္မေလး ေရနစ္ေနတာကို ကယ္တယ္။ အဲဒီမွာ ေကာင္မေလးက ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ သူ႔ကို အတင္းဖက္ထားေတာ့ ဘယ္လိုမွ ကူးလို႔မရပဲ သူပါေရာၿပီး နစ္ေနတာေပါ့။ ေရေတြအရမ္းမြန္းၿပီး ေလေလးနဲနဲမွ မ႐ွဴရရင္ သူေသေတာ့မွာပါလားလို႔ ထိတ္လန္႔တၾကား သိလိုက္တဲ႔ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာ ေကာင္မေလးကိုလဲ သတိမရႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တအား႐ုန္းထြက္ၿပီး ေရေပၚကိုတက္၊ အသက္ကို တ၀ႀကီးရွဴၿပီး ေၾကာက္တဲ႔စိတ္ေျပမွ သူ႔ေကာင္မေလးကို သတိရလိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေနာက္က်သြားၿပီ။ လူဆိုတာ သိစိတ္က ဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ပါတယ္ေျပာေျပာ၊ မသိစိတ္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္စိတ္ေလး အၿမဲတမ္း႐ွိေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာခ်င္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာမင္းခိုက္စိုးစန္ကို အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံပါတယ္။
ကဲ ... ကိုရဲရင့္နီေရ...။ အခ်စ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္နဲ႔ ေရးလိုက္ပါၿပီ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမုန္းေတြမ်ားတာထက္စာရင္ အခ်စ္ေတြမ်ားတာ ပိုမေကာင္းဘူးလားဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ အားလံုးပဲ ခ်စ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ။

Wednesday, November 26, 2008

Ten Things I Hate About Myself

အစ္မ ယမင္း က Tag ထားေတာ့လည္း ေရးရေတာ့မွာေပါ့ေလ။ ေတာ္ၾကာ သြား... ခင္စရာလည္း မေကာင္းဘူးဆိုၿပီး အေပါင္းအသင္း မလုပ္ေတာ့ရင္ မိတ္ေဆြေလ်ာ့သြားဦးမယ္... ေနာ။
Ten Things ဆိုေပမယ့္ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မေကာင္းဘူးထင္ရတဲ႔ အက်င့္က ဆယ္ခုမကဘူးဗ်။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ စဥ္းစားရသမွ် ေရးၾကည့္လိုက္ပါတယ္။
၁။ေန႔နဲ႔ညမွားေနတာ (မိုးလင္းခါနီးမွအိပ္ၿပီး ၁၂၊ ၁ ေလာက္မွထတယ္)
၂။ဆရာႀကီးလုပ္တတ္တာ(နားရြက္ေတာ့ပါပါတယ္)
၃။မီးမလာရင္ မေနတတ္ေတာ့တာ
၄။ဂိမ္းေဆာ့ရင္၅ႏွစ္အရြယ္တူေလးကိုေတာင္အ႐ံႈးမေပးခ်င္တာ
၅။မူးရင္စကားတအားမ်ားတာ(ေ႐ွ႕ေနာက္မၾကည့္ဘူး)
၆။ဖဲ႐ိူက္ရင္႐ံႈးမွာေၾကာက္ၿပီးပံုမေအာရဲတာ
၇။အတိတ္ကိုျပန္တမ္းတေနတတ္တာ
၈။လူစည္တဲ႔ေနရာေတြကိုေရွာင္တာ (ပြဲလမ္းသဘင္မ်ိဳးေတြ)
၉။ကိုယ့္ကိုကိုယ္အထင္ႀကီးတာ(တကယ္က ဘာမွအသံုးမက်ဘူး)
၁၀။အေဆာင္ေရွ႕ဂစ္တာတီးရင္တစ္ေယာက္တည္းဆိုခ်င္တာ (အသံကျဖင့္မေကာင္းပဲနဲ႔)
အား... တကယ္ေတာ့ စဥ္းစားရတာ အေတာ္ခက္တယ္။ ေျပာပါတယ္... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္ႀကီးပါတယ္လို႔။ မေကာင္းဘူးထင္ရေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္ေနရတာ တကယ္ခက္ပါတယ္။
လူဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္မျမင္ဆံုးပဲေလ။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီေလာက္ပဲေရးတတ္ပါတယ္...။